Na szlaku dostępnej sztuki i rozrywki – Ogród Zoobotaniczny w Toruniu

Teren zajmowany przez dzisiejszy Ogród Zoobotaniczny w Toruniu leży na terenie średniowiecznej osady flisaków i rybaków – Małe Rybaki. Jak wynika z badań, obszar ten był w XV-XVI w. miejscem wybierania gliny do wyrobu cegieł i ich wypalania. Można więc przypuszczać, że część toruńskiej Starówki została zbudowana z cegieł tu powstałych.
W drugiej połowie XVII w. znajdował się tu dworek z budynkami gospodarskimi oraz dużym ogrodem, który należał do barona Karola Zahradeckiego. Był to typowy folwark, w którym zajmowano się produkcją żywności i zapewne hodowlą zwierząt. Z końcem XVII w. majątek, z powodu zadłużenia, został przejęty przez Kmlarię (stałą komisję ds. finansowych Rady Miejskiej). Dokładna data powstania Ogrodu Botanicznego (obecnie Zoobotanicznego) w Toruniu nie jest znana, ale można powiązać ją z faktem nabycia całego majątku przez dr med. Johanna Gottlieba Schultza w 1797 r.
Od 1965 r., za sprawą torunianina Arnberta Sadeckiego, zamieszkałego na stałe w Argentynie i zajmującego się obrotem zwierząt egzotycznych, zaczęto sprowadzać do Ogrodu pierwsze zwierzęta. Wybudowano pierwsze woliery dla ptactwa i wybiegi dla zwierząt. Sprowadzono m.in. lamy, papugę arę i jaka tybetańskiego. Sadecki zobowiązał się dostarczyć za darmo wiele innych gatunków zwierząt egzotycznych, lecz władze miasta nie były tym zainteresowane, zaś sam Ogród nie był ani obszarowo, ani finansowo przygotowany na ich przyjęcie. W latach siedemdziesiątych ruch w Ogrodzie bardzo się ożywił, gdyż umożliwiono jego powszechne zwiedzanie. Czytaj dalej →

Na szlaku dostępnej sztuki i rozrywki – Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki

Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki – galeria sztuki w Warszawie, narodowa instytucja kultury. Misją Zachęty jest prezentacja i promocja sztuki współczesnej. Galeria organizuje wystawy indywidualne i zbiorowe artystów polskich i zagranicznych oraz wystawy problemowe.
Historia Zachęty sięga 1860 r., kiedy w Królestwie Polskim powstało Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych. Początkowo celem Towarzystwa było organizowanie wystaw, zakup dzieł sztuki do kolekcji narodowej i udzielanie pomocy młodym artystom. Obecna siedziba Zachęty, zaprojektowana przez Stefana Szyllera, wzniesiona dzięki wysiłkom Towarzystwa i hojności społecznej, stała się jednym z głównych warszawskich ośrodków sztuki, promującym nowe malarstwo. Budowę siedziby rozpoczęto we wrześniu 1898, natomiast oficjalnego otwarcia dokonano 15 grudnia 1900. Czytaj dalej →

Na szlaku dostępnej sztuki i rozrywki – Papugarnia Carmen w Katowicach

Papugarnia Carmen w Katowicach to szczególne miejsce na mapie Polski. Na przestrzeni 700 metrów kwadratowych można obserwować ponad 100 wielobarwnych ptaków o bardzo przyjaznym charakterze. Popularna Ara, Amazonka żółtolica, Rudosterka, czy też Żako kongijskie to tylko niektóre z nich. Spotkanie z nimi to wspaniała atrakcja dla dzieci i dorosłych na Śląsku! Warto odwiedzić to miejsce, aby poczuć niecodzienny klimat i zobaczyć najpiękniejsze papugi świata z bliska. Dzięki Papugarni egzotyczne piękno jest na wyciągnięcie ręki i… kubeczka z karmą!
To jedyne takie miejsce w tej części kraju – oryginalna atrakcja turystyczna czeka dla dużych i małych! Czytaj dalej →

Na szlaku dostępnej sztuki i rozrywki – Muzeum Łazienki Królewskie

Muzeum Łazienki Królewskie, nazywane „najszczęśliwszym miejscem w Warszawie”, to letnia rezydencja króla Stanisława Augusta. Tworzą ją klasycystyczne zabytki i historyczne ogrody.
Można tu odpocząć, obserwując przyrodę, oraz pogłębić znajomość oświeceniowych idei, odwiedzając takie perły europejskiej architektury, jak: Czytaj dalej →

Na szlaku dostępnej sztuki i rozrywki – Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku

Muzeum zostało powołane 1 września 2008 zarządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pod nazwą Muzeum Westerplatte w Gdańsku. W tym samym dniu premier Donald Tusk powołał pełnomocnika do spraw Muzeum II Wojny Światowej w osobie prof. dr hab. Pawła Machcewicza. W skład zespołu pełnomocnika ds. muzeum weszli także dr hab. Piotr M. Majewski – historyk z Uniwersytetu Warszawskiego i dr Janusz Marszalec, który w latach 2000–2007 pełnił funkcję naczelnika Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej w Gdańsku. Celem zespołu było m.in. wypracowanie koncepcji programowej Muzeum II Wojny Światowej. Koncepcja została zaprezentowana na forum publicznym 6 października 2008 roku w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w Warszawie podczas dyskusji z udziałem historyków i muzealników. Tekst koncepcji oraz zapis dyskusji został ogłoszony drukiem, jest także dostępny bezpośrednio na stronie internetowej Muzeum.
Podstawowym zadaniem Muzeum II Wojny światowej ma być upowszechnianie wiedzy o II wojnie światowej, ukazywanie polskiej perspektywy na największy konflikt w dziejach ludzkości, kultywowanie pamięci o ofiarach totalitarnych systemów i bohaterach walk o wolność wielu narodowości. W ramach prowadzonej przez Muzeum działalności wystawienniczej, naukowej, edukacyjnej promuje się Polskę jako kraj „strażnika pamięci” Europy i świata o latach 1939–1945, znający i honorujący wartość wolności i postaw obywatelskich. Czytaj dalej →

Na szlaku dostępnej sztuki i rozrywki – Muzeum Budownictwa Ludowego – Park Etnograficzny w Olsztynku

Początki Muzeum sięgają 1909 roku, kiedy to w Królewcu
zapadła decyzja o utworzeniu muzeum architektury wiejskiej.
Na siedzibę muzeum wybrano teren Królewieckiego Ogrodu Zoologicznego. Plan zabudowy zakładał przeniesienie na jego teren obiektów najbardziej charakterystycznych dla każdego z regionów wchodzących w skład Prus Wschodnich.
W związku ze złym stanem budynków przeznaczonych do translokacji zdecydowano o wybudowaniu kopii. W latach 1910-1913 wybudowano ok. 20 obiektów z XVIII-XIX w., reprezentujących budownictwo mieszkalne, sakralne, przemysłowe oraz gospodarcze. Na terenie muzeum znajdowały się także dwa obiekty archeologiczne.
W 1937 r. ze względu na ograniczoność terenu Królewieckiego Ogrodu Zoologicznego zdecydowano o przeniesieniu obiektów do Olsztynka, w którego okolicach znajdowało się Mauzoleum prezydenta Rzeszy, feldmarszałka Paula Hindenburga i które stało się miejscem licznych wycieczek z Niemiec. Muzeum architektury wiejskiej miało podnieść atrakcyjność okolicy.
Po wojnie przystąpiono do zabezpieczania obiektów. Prace wykonywane były pod nadzorem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Olsztynie. Pod koniec lat pięćdziesiątych rozpoczęła się rozbudowa muzeum.
Muzeum jest instytucją kultury Samorządu Województwa Warmińsko – Mazurskiego. Czytaj dalej →

Na szlaku dostępnej sztuki i rozrywki – Muzeum Dobranocek w Rzeszowie

Muzeum Dobranocek to jedyna tego typu placówka w Polsce, posiadająca unikatowe zbiory związane z historią polskiej i zagranicznej animacji dla dzieci, począwszy od najstarszych wieczorynek emitowanych w I Programie Telewizji Polskiej.
Powstało dla zwiedzających w każdym wieku, dzięki pomysłowi Wojciecha Jamy – na bazie przekazanych przez niego w darze eksponatów. Zostało powołane do życia w 2008 roku a oficjalnie otwarte 22 marca 2009 r.
W zbiorach znajdują się bezcenne eksponaty z realizacji filmów animowanych: oryginalne lalki filmowe, projekty, scenariusze, storyboardy, folie animacyjne. Są także różnorodne przedmioty z życia codziennego ozdobione wizerunkami bajkowych postaci m.in.: wydawnictwa, zabawki, figurki, ceramika, walory filatelistyczne, numizmaty, proporczyki, plakietki, przywieszki, artykuły spożywcze i kosmetyczne, opakowania po słodkościach, przezrocza małoobrazkowe, filmy na szpulach, kasetach i płytach.
Można tu spotkać Jacka i Agatkę, Gąskę Balbinkę, Reksia, Bolka i Lolka, Misia Uszatka, Colargola, Małego Pingwina Pik-Poka, Trzy Misie, Plastusia, Kota Filemona, Smerfy, Pszczółkę Maję, Wilka i Zająca oraz wiele innych postaci.
Muzeum Dobranocek w Rzeszowie zaprasza do zwiedzania i skorzystania z bogatej oferty wystaw czasowych, wydarzeń kulturalnych, projektów edukacyjnych, warsztatów artystycznych, spotkań, konkursów oraz projekcji organizowanych w siedzibie i poza jej murami. Czytaj dalej →

Na szlaku dostępnej sztuki i rozrywki – Droga Królewska w Krakowie dla turysty z niepełnosprawnością

Droga Królewska w Krakowie – nazwa nadana ul. Floriańskiej, Rynkowi Głównemu, ul. Grodzkiej, ul. Senackiej i ul. Kanoniczej w związku z uroczystymi wjazdami monarchów, koronacjami i pogrzebowymi procesjami do roku 1734. Droga Królewska rozpoczyna się na Kleparzu i prowadzi przez Stare Miasto i Okół na Wawel.
W dwunastu miejscach w centrum Krakowa znajdują się makiety dotykowe, tworzące trasę turystyczną miasta. Pozwala ona osobom niewidomym i niedowidzącym zapoznać się z dziedzictwem kulturowym i najważniejszymi zabytkami Krakowa.
Do wszystkich makiet dołączono krótkie opisy eksponowanych obiektów – w języku łacińskim oraz w alfabecie Braille’a, w dwóch wersjach językowych: polskiej i angielskiej. Wykonane z czarnego granitu postumenty, na których stoją odlane z brązu modele, zaprojektowano tak, by dojazd do nich umożliwić osobom poruszającym się na wózkach inwalidzkich.
Pierwszą makietą na trasie jest makieta Barbakanu z fragmentami murów obronnych miasta usytuowana przy murach po stronie Barbakanu, następną ustawiono w okolicach Bramy Floriańskiej od strony Starego Miasta (obrazuje obszar Starego Miasta z zaznaczeniem Drogi Królewskiej i najważniejszych na niej zabytków). Kolejna to płaskorzeźba twarzy Jana Matejki umieszczona na jego domu przy ul. Floriańskiej. Czwarta przedstawia Bazylikę Mariacką i stanęła na pl. Mariackim. Piąta usytuowana jest po prawej stronie wejścia do Wieży Ratuszowej (przedstawia Ratusz według stanu z końca XVIII w.)
Kolejne makiety na trasie to makieta Sukiennic (pod arkadami naprzeciwko Bazyliki Mariackiej); zespół klasztorny oo. franciszkanów (przy wejściu do bazyliki od strony placu pod „oknem papieskim”); witraż „Bóg Ojciec – Stań się!” Stanisława Wyspiańskiego (w Pawilonie Wyspiańskiego); kościoły św. Andrzeja i św.św. Piotra i Pawła (przy ul. Grodzkiej przed ogrodzeniem kościoła św.św. Piotra i Pawła); wyobrażenie okna romańskiego (makieta na murze okalającym kościół św. Andrzeja przy ul. Grodzkiej); pałac bp. Erazma Ciołka – stan z początku XVII w. (w sieni pałacu przy ul. Kanoniczej); Wzgórze Wawelskie (makieta na dziedzińcu w okolicach Centrum Informacji Turystycznej).
Projekt został zrealizowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007–2013. Czytaj dalej →

Na szlaku dostępnej sztuki i rozrywki – Ogród Botaniczny Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie

Idea utworzenia Ogrodu Botanicznego pojawiła się już w pierwszym roku istnienia Uniwersytetu. W 1945 roku prof. Józef Motyka, organizując Zakład Botaniki, oraz prof. Adam Paszewski utworzyli komisję, która miała się zająć realizacją projektu jego utworzenia na terenie majątku Sławinek. Przedłużający się czas uzyskania tej lokalizacji w ramach Planu Wielkiego Lublina był powodem do utworzenia „Ogrodu dendrologicznego” na terenie miasteczka uniwersyteckiego – tzw. stary botanik, a dzisiaj – park. Lokalizacja Ogrodu na Sławinku została zatwierdzona w 1951 roku. Intensywne starania o faktyczne uzyskanie tych gruntów dla Uczelni powierzono adiunktowi Zakładu Systematyki i Geografii Roślin mgr. Kazimierzowi Bryńskiemu. Dzięki jego ogromnemu zaangażowaniu i uporowi uczelnia uzyskała w 1958 roku prawo własności do 13 ha.
23 lutego 1965 roku decyzją Senatu UMCS po raz kolejny została utworzona w ramach Katedry Systematyki Roślin jednostka organizacyjna pod nazwą Ogród Botaniczny i tę datę uznaje się za początek istnienia Ogrodu. Sprawami związanymi z budową i organizacją zaplecza gospodarczego zajął się Tadeusz Petrowicz, który w 1964 roku przejął po Kazimierzu Bryńskim funkcję kierownika organizacyjnego. Projektowaniem i wykonywaniem nasadzeń kierował bezpośrednio prof. Dominik Fijałkowski przy pomocy personelu ogrodowego, głównie dr Marii Petrowicz i dr. Kazimierza Kozaka.
Ogród został udostępniony do zwiedzania 30 kwietnia 1974 roku. Jak podawała prasa z tamtego okresu: „Przybyło nam jeszcze jedno, bezapelacyjnie najatrakcyjniejsze w Lublinie miejsce spacerów”. Czytaj dalej →

Na szlaku dostępnej sztuki i rozrywki – Rodzinny Park Rozrywki dla Dzieci Rabkoland

Rabkoland to największy Park Rozrywki dla Dzieci w Małopolsce. To miejsce wypełnione atrakcjami dla maluszków, przedszkolaków i uczniaków – przede wszystkim od 1 do 10 roku życia.
Najmłodsi znajdą się tu w krainie fantazji, zamieszkanej przez zwariowanych bohaterów, gdzie na każdym kroku czeka wielka przygoda!
W sześciu strefach tematycznych czeka na najmłodszych ponad 35 atrakcji. Już w Strefie Wejścia zaczyna się zabawa – a dalej jest tylko lepiej! W Góralskiej Dżungli przywita Was krokodyl Oskar, Helmut Wąsidło zaprosi do Cyrku Luna, a owce iRenki wraz z Krucabombą zapewnią rozrywkę w Machinarium. W Wiosce Wikingów spotkają dzieci nie tylko morskie przygody, a Pan Trzmiel zaopiekuje się maluszkami w swojej ukwieconej Dolinie.
Karuzele, kolejki górskie, łódeczki, samochodziki, interaktywne place zabaw i małpie gaje – dzieci i rodziców czeka wiele godzin zabawy i radości. Choć rodzice mogą korzystać z większości atrakcji wraz z dziećmi, nie znajdą tu ekstremalnych urządzeń tylko dla dorosłych. Dzięki temu dzieciaki nie muszą bawić się pomiędzy grupami dużo starszej młodzieży. Niewielkie odległości pomiędzy atrakcjami sprawiają, że małe nóżki nie męczą się długimi spacerami. Rodzice znajdą także wiele miejsc siedzących, od ławek po kawiarnie, z których mogą obserwować samodzielną zabawę starszych dzieci.
Wielką dumą Rabkolandu jest wystrój parku, inspirowany otoczeniem: pięknem natury i lokalną kulturą. Rabkoland wypełniony jest zielenią i kwiatami. Dekoracje, tematyzacje i drewniane atrakcje stworzyli lokalni artyści, snycerze i stolarze, którzy opierają swój fach na góralskich tradycjach.
Jeśli zgłodniejecie podczas zabawy w Rabkolandzie, możecie wybrać posiłki, przekąski i słodycze w jednym z 7 punktów gastronomicznych. Czeka na Was szeroki wybór przysmaków: od bezglutenowych i wegańskich zup czy domowego, dwudaniowego obiadu, przez pyszną kiełbę z frytkami, aż po naleśniki z mnóstwem bitej śmietany i owoców. Czytaj dalej →